Op het randje
De onderzoeksgroep doet vooral werk op terreinen waar de industrie met zijn technische kennis tekortschiet. “Als je een systeem kunt opbouwen uit commercieel verkrijgbare onderdelen, dan kan de industrie het zelf wel. Wij gaan een stap verder en ontwerpen en bouwen geheel nieuwe systemen op het randje van wat mogelijk is”, aldus Lomonova. Een recent voorbeeld daarvan is een volledig draadloos platform voor het plaatsen van elektronicaonderdelen. Dat beweegt snel en zeer nauwkeurig, terwijl zowel de aanstuurinformatie als de elektrische energie draadloos bij het platform wordt bezorgd.

‘Muscles’ en ‘brains’
De eisen van dit soort systemen worden steeds hoger. Lomonova: “Het moeten slimme, bewegende systemen zijn: ze hebben ‘muscles’ én ‘brains’. Daarnaast wordt de laatste jaren ook van ons gevraagd dat we groen ontwerpen: de systemen moeten ook energiezuinig zijn. Dat botst met snelheid en nauwkeurigheid, en daar zit dus een belangrijke uitdaging.” Het onderzoek van de groep brengt altijd verschillende disciplines (elektromechanica, mechatronica, aansturingtechniek en thermodynamica) samen en vindt vaak plaats samen met industriële partners als Bosch Rexroth, Assembleon, Philips, Heidenhain en SKF.

Het College van Bestuur van de TU/e is verheugd dat een vrouw als beste kandidaat voor deze hoogleraarspositie is voorgedragen en met positief advies van het College voor Promoties kon worden benoemd.  “Het beleid van de TU/e is erop gericht het aantal vrouwen in uhd- en hoogleraarposities te vergroten en zo ook meer meisjes te motiveren om voor een technisch-wetenschappelijke opleiding en carrière te kiezen. Voor het onderwijs en onderzoek is het van groot belang dat de wetenschappelijke staf een betere afspiegeling vormt van de samenleving dan nu het geval is.”

Elena Lomonova behaalde zowel haar MSc- als haar PhD-titel in Electromechanical Engineering cum laude aan het Moscow State Aviation Institute (technische universiteit). Zij vervulde diverse functies in Rusland en Nederland alvorens naar de TU/e te gaan. In 2000 startte zij daar als postdoc bij de EPE-groep onder leiding van professor A.J.A. Vandenput. In 2001 werd zij docent Electromechanics en in 2008 universitair hoofddocent. Sinds 1 maart 2009 is zij hoogleraar.

Dit bleek dinsdag uit een ranglijst die is opgesteld door het gezaghebbende Leidse Center for Science and Technology Studies (CWTS). Volgens de onderzoekers van CWTS wordt voor de eerste keer bekeken welke universiteit het meeste bijdraagt aan de wetenschappelijke kennis van bedrijven. De TU/e werkt vooral op het gebied van elektrotechniek, natuurkunde en chemische technologie sterk samen met het bedrijfsleven. Op de lijst van de 350 best presterende onderzoeksuniversiteiten ter wereld waar TU/e bovenaan staat, komt de Technische Universiteit Delft achter drie Japanse universiteiten op de vijfde plek.

Zie voor meer informatie http://w3.tue.nl/nl/nieuws/artikel/?tx_ttnews%5btt_news%5d=7785&tx_ttnews%5bbackPid%5d=361&cHash=d49e452120 en het artikel zelf http://www.cwts.nl/pdf/UIC_R_and_B_paper.pdf